Yargı bağımsızlığı ve türel kararların niteliği üzerine başlayan tartışma, iki kıymetli hukuk figürünü karşı karşıya getirdi. Profesör Doktor Metin Günday, toplumsal medya üzerinden yaptığı paylaşımda mevcut idari yargı kararlarını eleştirirken 80’li ve 90’lı yılların yargı sistemine atıfta bulundu. Bu çıkışa karşılık veren hukukçu ve avukat Ali Özkaya ise, o yıllarda şahsen şahit olduğu ve davacı vekili olarak takip ettiği “mülakat mağduriyetleri” üzerinden yargı tarihine ışık tutan bir tartışma başlattı.
Metin Günday: “İdari Yargı 90’lı Yıllara Rahmet Okutuyor”
Tartışmanın fitilini ateşleyen açıklama, Prof. Dr. Metin Günday’ın İBB Lideri Ekrem İmamoğlu’nun diplomasına yönelik açılan davanın reddedilmesi üzerine yaptığı yorum oldu. Günday, paylaşımında idari yargının mevcut tavrını eleştirerek, “İdari yargı 80’li-90’lı yıllardaki yargıya bir kere daha ‘rahmet’ okutmuştur” sözlerini kullandı. Günday’ın bu çıkışı, eski Türkiye’deki hukuk standartlarının günümüzden daha kapsayıcı olduğu imasını taşıması sebebiyle hukuk etraflarında yankı uyandırdı.
Ali Özkaya’dan Cevap: “90’lı Yılların Yargı Sicili Parlak Değil”
Günday’ın “rahmetle andığı” yıllara dair somut hukuk çabalarını anlatan Ali Özkaya, o periyodun idari yargı sistemindeki çelişkileri maddeler halinde sıraladı. Özkaya, 1991 yılındaki koalisyon hükümeti devrinde yaşanan mülakat imtihanlarına dikkat çekerek, Ankara Hukuk Fakültesi’ni dereceyle bitiren öğrencilerin “ideolojik ve dini tercihler” gerekçesiyle hakimlik imtihanlarından elendiğini savundu.
Özkaya, “Genç bir avukat olarak o dönem iptal davası açtığımda, Danıştay ‘mülakat imtihanları idari yargı kontrolüne tabi değildir’ diyerek müracaatlarımızı reddetmişti” hatırlatmasında bulunarak, yargının o dönemki tavrının kontrolden uzak olduğunu vurguladı.
Mülakat ve “Çifte Standart” Eleştirisi
Hukukçu Özkaya, açıklamasında yalnızca sistem eleştirisi yapmakla kalmadı, tıpkı vakitte o periyoda ilişkin çarpıcı savları da gündeme taşıdı. Dönemin Adalet Bakanlığı bürokratlarının ve siyasi figürlerin mülakat süreçlerindeki tesirini örnekleyen Özkaya, yazılı imtihanda düşük puan alan kimi isimlerin itirazlarla puanlarının yükseltilerek başarılı sayıldığını, buna rağmen imtihan birincilerinin elendiğini belirtti.
Aynı Danıştay’ın AK Parti periyodunda “mülakatlara kamera konulmalı ve denetlenmeli” halinde görüş değiştirdiğini hatırlatan Özkaya, yargıdaki bu “değişken” tavrın tutarlılık açısından sorgulanması gerektiğini söz etti.
Geçmişin Mağduriyetleri ve “Gerçekçilik” Tartışması
Tartışmanın sonunda Özkaya, ferdî bir anısına da değinerek ağabeyi Muharrem Özkaya’nın 1991 yılı mezuniyet albümünde yalnızca sakallı fotoğraf verdiği için yer alamadığını hatırlattı. Özkaya, yargı kararlarının her vakit tartışmaya açık olduğunu lakin geçmişin antidemokratik uygulamalarını görmezden gelerek yapılan bir kıyaslamanın “gerçekçi” olmadığını savundu.
Özkaya, Günday’a hitaben; “Yargımızın yeterli imtihanlar veremediği devirler daima olmuştur. Lakin geçmişteki makus uygulamaları eleştirmeyip bugünkü kararlar üzerinden eskiyi yüceltmenizi gerçekçi bulmuyorum” diyerek eleştirisini noktaladı.