Hakimler ve savcılar, mühendisler, mimarlar, avukatlar, diş doktorları, tabipler bir meslek yahut birlik kanununa sahiptirler.
Örneğin Sıhhat bölümünde “Tabipler Odası”, “Eczacılar Odası”, teknik hususlarda “Mühendisler Odası”, “Mimarlar Odası”, adalet hizmetlerinde “Barolar” gibi kamu kurumu niteliğinde odalar ve kurumlar ve bunların üst kurulusu olan birlikler mevcut iken Öğretmene şiddetin had safhaya ulaştığı günümüzde, öğretmenlik mesleğinde bu çeşit bir kuruluşun eksikliği ağır bir halde hissedilmektedir.
Cumhuriyet tarihine bakıldığında 1926’da “Tababet ve Suabatı San’atlarının Üslubu İcrasına Dair Kanun’la hekimler, 1938’de “Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanun”la mühendis ve mimarların meslek kanunlarına erken periyotta kavuştukları görülmektedir.
Genel olarak öğretmenlerin ödül ve disiplin süreçleri ise 1965 yılında çıkartılan 657 sayılı Devlet Memurları Kanuna nazaran yürütülmektedir.
Ayrıca 1964 yılında Ulusal Eğitim Bakanlığına Bağlı Yüksek Ve Orta Dereceli Okullar Öğretmenleri İle İlkokul Öğretmenlerinin Haftalık Ders Saatleri İle Ek Ders Fiyatları Hakkında Kanun çıkarılmış olsa da bu kanun yalnızca öğretmenlerin aylık ve ek ders karşılığı girecekleri ders saati sayılarını belirlemektedir.
Öğretmenlik Meslek Kanunu muhtaçlığının ağır bir formda hissedilmesiyle birlikte 2024 yılında, “Öğretmenlik Mesleği Kanunu” çıkartılsa da bu kanun; Eğitim öğretim hizmetlerini yürüten öğretmenlerin seçilmelerini, yetiştirilmelerini, atanmalarını, haklarını, ödev ve sorumluluklarını, ödül ve cezalarını, meslek basamaklarında ilerlemelerini ve öğretmenlik mesleğine ait öbür konular ile Ulusal Eğitim Akademisinin kurulması, vazifeleri, teşkilat yapısı ve çalışanına ait hususları düzenlemektedir.
Öğretmenlerin, ortak muhtaçlıklarını karşılamak, mesleksel faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlerine uygun olarak gelişmesini sağlamak, Öğretmenlerin birbirleriyle, öğrenci ve velilerle olan bağlarında dürüstlüğü ve inancı hakim kılmak üzere meslek disiplinini ve ahlakını korumak, öğretmenlik meslek etiği ve davranış kurallarını içermemektedir.
Ve bu saydıklarımızı ortaya koyan, gözeten ve denetleyen ve kabul edilen prensiplere nazaran, mesleğin saygınlığını ve meslek ödevlerinin yerine getirilmesini sağlamaya yönelik gerekli gördüğü bütün teşebbüs ve faaliyetlerde bulunan, öğretmenlerin hak ve yararlarını koruyan kamu kurumu niteliğinde mesleksel bir kuruluş olması gereken “Öğretmenler Meslek Odası” kurulmasını da öngörmemektedir.
Dolayısıyla her ne kadar Eğitim, Öğretim ve Bilim Hizmetleri iş kolunda faaliyet gösteren sendikaların hiçbir halde lisana getirmediği ve talepte bulunmadığı “Öğretmenler Meslek Odası” yada moda tabirle “Maarifler Odası” kurulması kaçınılmaz bir hal almıştır.
Ahmet KANDEMİR